شکسپیر در ایران، از اولین تا آخرین ترجمه‌ها

ویلیام شکسپیر (۱۵۶۴ – ۱۶۱۶) از نخستین نویسندگان باخترزمین است که آثارش به میان ایرانیان راه یافت و به زبان فارسی ترجمه شد.شکسپیر، پس از مولیر، دومین درام‌نویس بزرگ بود که از نیمه قرن نوزدهم میلادی آثارش با اقبال گسترده ایرانیان روبرو شد و بر نمایشنامه‌نویسی فارسی نیز اثر عمیقی باقی گذاشت. امروزه و پس از نشر ترجمه‌های گوناگون می‌توان شکسپیر را بانفوذترین سیمای ادبیات غرب در ایران دانست.

میرزا صالح شیرازی را نخستین ایرانی دانسته‌اند که از شکسپیر سخن گفته است. او از اولین گروه محصلان ایرانی بود که در زمان فتحعلی‌شاه قاجار برای کسب علوم و فنون تازه راهی انگلستان شدند.

شکسپیر در ایران؛ چهار واگویه از 'بودن یا نبودن'

عباس اقبال آشتیانی درباره او نوشته است: "میرزا صالح یکی از پنج نفری است که در سال ۱۲۳۰ میرزا بزرگ قائم‌مقام اول به دستور عباس میرزا نایب‌السلطنه، ایشان را برای تحصیل علوم و فنون جدید به لندن فرستاده و میرزا صالح که در اوایل سال ۱۲۳۵ به ایران برگشته سه سال و نه ماه و بیست روز در انگلستان بوده و در این مدت زبان‌های انگلیسی و فرانسه و لاتینی را فرا گرفته و..."

میرزاده عشقی و بی قراری‌های مستمر شاعر جوان

دوازدهم تیر ماه امسال برابر است با نودمین سالروز قتل میرزاده عشقی، شاعر و نویسنده انقلابی ایران درانقلاب مشروطیت.زندگی او بیش از ۳۱ سال به درازا نکشید، ولی تاثیرش در جامعه از همه همتایان او فراتر می رفت. از این نظر تنها عارف را می توان با او مقایسه کرد، با این تفاوت که عشقی روحیه ای نوآورانه تر از عارف داشت و در بیان انتقاد نیز تند و تیزتر از او عمل می کرد. میرزاده عشقی در سال ۱۲۷۳ در همدان به دنیا آمد. از طبقه متوسط می آمد و وضعیت اقتصادی خانواده اش به گونه ای بود که می توانست تحصیلات خود را در مدرسه فرانسوی آلیانس بگذراند بی آن که آن را به پایان برد. روح سرکشی در او بود که قرار و آرامش را می ربود. پانزده ساله بود که به اصفهان و بعد تهران رفت با این نیت که تحصیل را تمام کند. ولی سه ماه بیشتر از آمدنش به تهران نگذشته بود که دوباره راهی همدان شد و باز قرار نگرفت و از نو به تهران رفت و این دوره سفرهای کوتاه مدت به همدان و قزوین، هم چنان ادامه پیدا کرد، تا سرانجام ساکن تهران شد و ماند. از آن پس بی قراری خود را به دست حوادث دوران سپرد و با این حوادث بالا و پائین رفت.